Selecteer een pagina

Inspiratiebrief 3: Meedoen en meetellen.

Beste lezer,

Vorige week sloot ik mijn eerste inspiratiebrief af met de woorden: “Het voelt alsof ik er opeens weer bij hoor”.

Die opmerking bleef bij mij hangen.

Vandaar dat ik daar deze keer wat dieper in duik. Het “erbij willen horen”.

Willen we niet allemaal ergens bij horen? Meedoen en meetellen?

Actief zijn

Ik geef toe, ik werk graag. Ik denk en doe graag mee met nieuwe initiatieven en ik vind het leuk een inkomen te verdienen.

Helaas lukt dat niet meer op de manier zoals ik het altijd gedaan heb.

Ik heb lang gedacht dat dit de enige manier was om mee te tellen. Dat ik pas serieus genomen werd als ik een gezonde, vitale en actieve coach was.

En dat was de afgelopen maanden best een worsteling, vitaal en actief willen zijn, maar dat gewoon niet kúnnen zijn. 

 

“Zijn”

Toen ik zwanger was van mijn eerste kind had ik een soortgelijke ervaring. De actieve rol die ik in een groep speelde veranderde gaandeweg naar een rol aan de zijlijn, omdat ik niet meer mee kon doen met het tempo en de activiteiten van die groep. Dit vond ik ontzettend moeilijk, die plek aan de zijlijn. Ook hier had ik het idee dat ik er pas weer bij hoorde als ik actief meedeed.

Totdat een wijs man mij zei dat ook de mensen aan de zijlijn belangrijk waren. Die waren er om de rust te bewaren en de actievelingen op te vangen. Om er te “zijn”.

Mensen die op de achtergrond de boel regelen, denken aan een bloemetje, het eten alvast klaarmaken, er zijn om anderen op te vangen, tijd hebben voor een luisterend oor of op een andere manier aanwezig zijn. 

Op dat moment gaf dat wel enige troost, hoewel ik het knap lastig vond deze positie te accepteren en ik was erg blij toen ik later weer actief mee kon doen. 

 

Meetellen

Nu sta ik er weer, aan die zijlijn en ik denk aan wat die man toen zei.

……… er “zijn” ……

 

Dat je altijd meetelt. Ook als je niet actief meespeelt.

De thuisisolatie in deze Coronacrisis heeft het me gemakkelijker gemaakt. Toen iedereen thuis kwam te zitten zag ik het verschil niet meer. Tussen de actievelingen (de werkenden), en mezelf (de thuisblijver) 🙂

Toen begreep ik het:

 

  • Iedereen telt mee.
  • Iedereen heeft kwaliteiten.
  • Iedereen worstelt met de verwachtingen van het werkveld en zichzelf.

 

Dat gaf mij het zetje om het idee van die gezonde, vitale coach los te laten en mijn hart te volgen (want die wist het allang). 

Ik schrijf en dat is genoeg.

Sta jij momenteel aan de zijlijn? Hoe ervaar je dat?

Stuur mij gerust een berichtje, ik hoor graag van je!

Ieder mens telt mee,

Xx,

Willemijn Lau

 

Inspiratiebrief

Wil je graag geïnspireerd worden tot meer plezier in je werk en leven? Schrijf je voor mijn inspiratiebrief en ontvang regelmatig nieuwe inspiratie om dat éne stapje te zetten in de richting die jij wenst.