Selecteer een pagina

Inspiratiebrief 4: Nogmaals thuisisolatie en de tijd

Beste lezer,

Op dit moment bevinden we ons nog steeds in thuisisolatie. En ik kan het niet helpen, maar ik wil het daar graag nog eens over hebben.

Nu kan het nog, want langzamerhand keren we weer terug naar een leven buitenshuis. Ik voel de onrust toenemen, de vitale mens staat te trappelen om er weer uit te kunnen. Om uit eten te gaan, te sporten, musea te bezoeken, op vakantie te kunnen, te vliegen en wat al niet meer.

Ik word er een beetje weemoedig van.

Want ik moet je bekennen… ik vind deze thuisisolatie heerlijk.

Thuis zijn

Wat ik zo fijn vind is dat mijn gezin gewoon thuis is.  Je komt elkaar tegen in huis, er ontstaan bijzondere gesprekken of een spontaan wandelingetje met elkaar. Ik zie mijn kinderen creatiever worden, alsof ze opeens tijd hebben voor de dingen die hen werkelijk interesseren. Mijn oudste zoon leert zichzelf Russisch, mijn partner draait voortdurend muziek en ik ben aan het schrijven geslagen.

Oeroud ritme

Het voelt als een oeroud natuurlijk ritme waarin we niet gebonden zijn aan de tijd, zoals we die in onze huidige maatschappij kennen.

Een ritme wat de mens eeuwenlang heeft gevolgd. Levend en werkend in huis en in de nabije omgeving. Met elkaar.

En dat doet mij erg goed.

Vloeiende tijd

Het is alsof de tijd vloeiend wordt. De ene dag loopt over in de andere. We hebben onlangs meivakantie gehad en en ons ritme kabbelde eigenlijk gewoon door (alleen mijn jongste zoon vond het heerlijk dat hij elke dag kon uitslapen).

Wij bepalen nu min of meer zelf ons ritme (en niet school of werkgever).

Er is tijd om aan te rommelen, tijd om te vervelen, tijd om te werken, tijd om met elkaar te zijn en het loopt allemaal in elkaar over.

Joke Hermsen verwoordt het treffend in dit artikel, waarin zij het heeft over het “hebben van de tijd”, zoals we dat kennen, waarin tijd schaars is en over het “zijn van de tijd”, waarin we de tijd meer beleven als een continuüm, zoals nu gebeurd. Zij schreef hierin: Ik denk dat we naar een nieuw perspectief moeten, waarin het werkwoord ‘zijn’ weer aan de tijd verbonden wordt.”

 

Weer beginnen

De eerste voetbaltraining voor mijn zoon is deze week begonnen. En dat zal een begin zijn van al die activiteiten die weer opgepakt gaan worden en waar we straks weer ons huis voor uitgaan.

Ik zie er nog niet naar uit.

Ik hoop dat we straks, als we weer druk van hot naar her rennen, nog af en toe kunnen denken aan deze tijd. Aan de rust en de stilte. Aan de afwezigheid van de economische tijd.

Aan de tijd waarin wij de tijd waren.

 

Wat doet deze tijd momenteel met jou?

Stuur mij gerust een berichtje, ik hoor graag van je!

Wees de tijd,

Xx,

 

Willemijn Lau

 

Inspiratiebrief

Wil je graag geïnspireerd worden tot meer plezier in je werk en leven? Schrijf je voor mijn inspiratiebrief en ontvang regelmatig nieuwe inspiratie om dat éne stapje te zetten in de richting die jij wenst.